อิทธิฤทธิ์ ภูติน้อย

แล้วก็เป็นเรื่องเป็นราวขึ้นมา เมื่ออาจารย์รุ่นน้องที่วิทยาลัยมาขอยืมรูปที่วาดไปติดห้อง ก็เลยเอางานชิ้นนึงจากชุด เด็กหญิงพระจันทร์ ที่ทำไว้สมัยเรียนให้ ไปยืมติดที่ห้อง สร้างบรรยากาศในการรับแขกได้อย่างดีเยี่ยมเลย แต่ไหงวันนึง อาจารย์คนนั้นได้มาถามว่า

“พี่ใหม่มีรูปอื่นมาเปลี่ยนมั้ย”

ผมก็ตกใจ คิดว่า อาจารย์แกเบื่อรูปนี้แล้ว แต่ก็ถามเหตุผล ก็ได้คำตอบว่า มีอยู่วันหนึ่ง อาจารย์แกก็ฝันว่า เด็กหญิงพระจันทร์ ในภาพ ได้ลุกจากกองใบไม้แล้วเดินมากอดแก แล้ว เรียกแกว่าแม่

งานเข้าแล้วมั้ยล่ะน้องเอ้ย!!!!!! แต่คิดดูอีกที ถ้าเป็นความจริงถ้า เด็กหญิงพระจันทร์ เลือกที่จะอยู่กับอาจารย์คนนี้จริงๆแล้ว ผมก็จะขอถามว่า รักมันมั้ย ถ้ารักมันจริงๆ ผมก็จะให้ โดยเปลี่ยนจากให้ยืม เป็นมอบให้ไปเลย คิดไปคิดมาก็ไม่ได้รู้สึกว่าน่ากลัวเลย  อาจเป็นเพราะความผูกพันธ์มั้ง เราเป็นคนสร้างขึ้นมานี่นะ

นี่ไงรูปที่พูดถึง

ว่าแต่นึกภาพไม่ออก ว่าเป็นไงมาไง เอาไว้มีไรคืบหน้าจะมาเล่าให้ฟังต่อนะครับ ^-^

ปล. จริงๆมาเรื่องที่น่ากลัวกว่านี้จะเล่าให้ฟังอีก คือเรื่องหมวกกันน๊อคที่ไม่มีวันแห้ง แต่พอดีได้ยินเรื่องนี้ซะก่อนก็เลย หยิบมาเล่าให้ฟังกันก่อน เดี๋ยวมันจะจืดซะก่อน 555+