ด้วยว่า จะไปหาข้อมูลเกี่ยวกับเรื่อง ท้าวปาจิตต์กับนางอรพิมพ์ อันเป็นนิทานประจำปราสาทหิน พิมาย แต่แล้ว จะมีใครรู้ว่า ทั้งที่อำเภอ พิมาย มีพิพิธภัณฐ์ มีอุทยานประวัติศาสตร์ และห้องสมุดประชาชน ซึ่งผมคิดว่า ทั้ง 3 แห่งนี้น่าจะมีข้อมูลดังกล่าว แต่ที่ไหนได้ ไม่มีเลย แถมบางแห่ง ก็ไม่รู้จักด้วยซ้ำไป แต่ถึงอย่างไร ก็ขอขอบคุณ พี่บรรณารักษ์ ที่ห้องสมุดประชาชน พิมาย ที่พยายามช่วยค้นหาข้อมูล แม้ได้ข้อมูลมาเพียงน้อยนิด แต่ก็ขอบคุณในน้ำใจที่ยิ่งใหญ่ แต่จะว่าไปแล้ว มันเป็นไปได้เหรอครับ ที่ อำเภอที่มี่แหล่งโบราณสถานตั้งอยู่นี้ กลับไม่มีการเก็บรักษา ความเป็นมาของนิทานท้องถิ่นเลย ตายตรับ งานนี้ ตายแน่ๆ ถ้าไม่มีการเก็บรวบรวมไว้ ต่อไปอย่าว่าแต่เรื่องย่อเลยครับ มันคงไม่มีอะไรเหลือแล้ว ผู้หลักผู้ใหญ่ ในเทศบาลหันมาสนใจกันบ้างนะครับ ก่อนมันจะไม่มีอะไรเหลือ
แต่ไหนๆก็มาถึงแล้ว ถ่ายรูปบรรยากาศกลับมาให้ดูกัน
ดอกไม้แถวนั้น กับประตูหลังปราสาท
2 รูปนี้เห็นแล้วรู้สึกเหมือนว่า ปราสาทหินพิมาย ถูกจับขังเลย ส่วนรูปหลัง กำลังถ่ายอยู่แมลงปอ ก็บินมาจอดหน้ากล้องซะงั้น (แหมๆๆๆๆ อยากเข้ากล้องก็ไม่บอก)
ภาพแอบถ่าย (หลังปราสาท) แอบถ่ายกันเห็นๆเลย
อันนี้เป็นภาพภายนอกปราสาท แล้วภาพภายในจะตามมาในไม่ช้า
ปล.กล้องไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ก็ถ่ายมาได้เ่ท่านี้ เดิมๆไม่ตกแต่ง

กันยายน 11th, 2008
admin 
Posted in
Tags:





