กลับมาละครับ หลังจากไปพักผ่อน (ซะมากมาย อยู่กับแม่ และญาติ พีน้อง)

เป็นอีกปีที่ไม่มีการ เคาท์ดาวน์ เลยเป็นเพียงวันหยุดวันหนึ่ง ที่ได้หยุดยาวๆ หยุดแบบเต็มที่ แต่มันก็มีเรื่องราววุ่นวาย มากมายที่เกิดขึ้น ตั้งแต่ขึ้นรถไฟกลับบ้าน จนถึงวันจะกลับ

เริ่มจาก ขึ้นรถไฟไป ไม่มีที่ให้นั่งเลย พระเจ้าช่วย คนเต็มรกไปหมดเลย กว่าจะไปที่เหมาะที่พอจะพักพิงได้ก็ล่อไปครึ่งทาง แต่ไม่วายมีเรื่องจนได้ เมื่อมีพวก ทหารเกณฑ์ กินเหล้า เมาทะเลาะกัน ก็ถีบกันกรถไฟตาย แต่ไม่น่าเชื่อกว่านั้น ทุกคนบนรถ กลับอยู่กันอย่าง เงียบสงบไม่สนใจหรือไม่มีการตกอกตกใจอะไรเลย (เห็นว่าเกิดเรื่องกันแถวๆปากช่อง ทำให้รถเสียเวลา 30 นาที) จนกระทั้งรถไฟไปถึงสถานนี้กลางทาง ถ้าจำไม่ผิดน่าจะ สถานนี ลำปลายมาศ ก็มีตำรวจมาสืบสวน เรียกตัวคนทำผิดลงไป แล้วลงเอยว่า ตำรวจจับทหารไม่ได้ (ซะงั้น) ก็ปล่อยตัวขึ้นรถ จนถึง สถานีรถไฟ บุรีรัมย์ ถึงได้มี สห. (จะมาจาก สหาย หรือ สารวัติทหาร ก็แล้วแต่จะเลือกคิด) มาจับตัวทหารผู้กระทำผิดไป สห.ก็เรียกข้างล่าง มันก็หนี บนรถไฟ กว่าจะจับได้ ทำให้เวลากลับถึงบ้านล่าช้าไปอีก รวมๆแล้ว ก็ราวๆ ชั่วโมง เฮ้อ ทำไมต้องมีการกินเหล้า บนรถสาธรณะด้วย ทำไมต้องขายเหล้า บนรถไฟ ถ้าผู้เกี่ยวข้อง ผ่านมาพบเห็น ช่วยนำเรื่องนี้ไปพิจารณาด้วยนะครับ

เมื่อถึงบ้าน ก็พบ บรรยากาศพันธมิตร เสื้อเหลือง มือต่งมือตบ เพียบ (555555) ก็ไม่มีอะไรมาก ก็พูดคุยไปแล้วก็พักผ่อน แต่ดูเหมือนที่บ้านตื่นตัวเรื่องการเมืองพอสมควรเลย ก็เลยได้นั่งลุ้นรัฐบาล อภิสิทธิ์ สนุกดี จนถึงวันเคาท์ดาวน์ คิดว่าจะมี เหตุการณฺ์จราจล ขึ้นเหมือนปีที่แล้ว แต่ก็ไม่สนใจอะไรมา ถึงค่ำก็นอน ที่ไหนได้พอตื่นมาก็เจอ โศกนาฏกรรม รั้งใหญ่อีกรั้ง กับข่าว ไฟไหม้ผับหะ อะไรก็ไม่รู้ ตายกันระนาว แล้ววันจะกลับ ก็มีข่าวรถตกเหว ตายอีก 6

แล้วเมื่อมาถึงโคราชก็มีโทรศัพท์มาว่าลูกศิษย์คนหนึ่ง ได้ตายด้วยโรคประจำตัว (มีตายอีกแล้วเหรอ) ก็เลยไม่ได้ทำอะไร เตรียมตัวแล้วก็ไปร่วมงาน รดน้ำศพ พูดคุยกับแม่ของเด็กซักพักก็กลับ

เช้ามา หวัดรับประทาน ซะงั้น นั่งสูดน้ำมูกทั้งวันเลย T-T โธ่เว้ย ปีใหม่ กลับมาด้วยข่าวไม่ดีซะเลย