เรื่องนี้ทำใจอยู่นานเลย ว่าจะเล่าดีมั้ย คิดถึงมันก็เหนื่อยไม่หายเลย

เมื่อ 2 วันก่อน (คลายๆกับ กาลครั้งหนึ่งฯ นั่นไง)

จิ๊บๆๆๆๆ (เสียงนกร้อง เรียกบรรยาศก่อน ไม่เข้าเรื่องซักที)

ตื่นขึ้นมาด้วยความขี้เกียจ ในอารมณ์วันหยุด จะจับอะไรก็ขี้เกียจ จะทำอะไรก็เซง คงเป็นผลจากการถูกทำร้ายด้วย แต่ทำไงได้ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป ดังมนุษย์ที่ถูกสาป ห้ามป่วย ห้ามตาย (ฮ่วยเปลี่ยนสีคืนไม่ได้) ได้ละ – -” เอาล่ะ ต่อๆๆๆ ก็มันขี้เกียจอ่ะ ไม่รู้จะทำไรดี ทำไรก็ไม่มีสมาธิจะทำ ก็เลยว่าจะออกไปเที่ยวเล่นซักหน่อย พอออกไปก็ไม่รู้จะไปไหน ก็กลับมานอน อะไรเนี่ย โคราชกว้างใหญ่ กลับไม่มีที่ให้เราไป ก็เลยโทรไปเล่นกับไอ้ต้า

“อ้าว เมิงไปทำไรโรงบาล ลูกเมิงคลอดแล้วเหรอ เออๆ เดี๋ยวไปเยี่ยม”

ว่าแล้วก็นอนซักพัก รอให้เย็นๆซักหน่อยค่อยออกไป แต่ก็เซงไม่รู้จะทำไร ก็เลย ออกไปเลย แล้วก็จับมอไซออกไปทันที ฟิ้วๆ

“ฮ่วยน้ำมันใกล้หมดแล้ว ไปเติมน้ำมันที่ปั๊ม เจ๊ทละกัน”

แล้วก็เลี้ยวเข้าปั๊ม กำลังจะบอกให้เติม คลำหาตัง แย่แว้ววววว กระเป๋าตังไม่ได้เอามา ไม่มีตังเติม ทำไงดีๆๆๆๆ ล้วงซ้าย ล้วงขวา เย้วๆ ได้มา 120

“เอาเลย 91 100 บาท”

จบ……………. 55555 เดี๋ยวมาต่อถาค2 ตอนนี้กำลงดีใจจะได้ใส่ tag กะชาวบ้านเขาแล้ว