บางที บางสิ่งบางอย่าง ก็อาจไม่สัมพันธ์กัน แต่จับมาเกี่ยวข้องกัน อย่างไม่ต้องการ

เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อ 2-3 วันก่อนที่ วิทยาลัยนครราชสีมา เวลาเลิกงาน

ทำไม ชาวบ้านกลับกันหมดแล้ว ทำไม ยังเหลือผมอยู่คนเดียว

ผมบอกกับใครๆว่า “ยังกลับไม่ได้ เพราะผมต้องรอเจ้าหญิง”

ช่างเป็นคำตอบที่โรแมนติก ฟังดูน่า สดชื่นและหมั่นไส้ ระคนกันไป

แต่หลายคนก็ถามกลับคืนว่า เจ้าหญิงอะไร เจ้าหญิงที่ไหน ใครคือเจ้าหญิง

บางคนคิดเอาจริงจัง ว่า ไปซะไกล ….

แต่แล้วเวลาก็เนิ่นนานเสียจริง ที่ผมต้องรอ ก็ ผมนั่งคุมเครื่องปริ้นอยู่นาน มีปัญหามากมายไม่ว่ากระดาษหมดบ้าง หมึกหมดบ้าง ช่างเป็นการยืดระยะเวลาในการรอ เจ้าหญิง ของผมอยู่นานมากเลย

ถึงเวลานี้ผมไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ผมสนใจแค่ ปริ้นท์เสร็จ (princess = เจ้าหญิง - -”) เมื่อไหร่ ผมก็ได้กลับบ้านนอนเมื่อนั้นแหละ

ว้า จบซะละ เรื่องราวของ เจ้าหญิง และ ผม ในวิทยาลัยนครราชสีมา แห่งนี้

โอ้ว…วาดรูปฟรีมีจริงเหรอ

เหตุเกิดเมื่อผมนึกสนุก อยากวาดรูป ขึ้นมา

ย้อนเหตุการณ์ไปซักหน่อย ก็มีไม่น้อยเลย ที่จะมีคนมาขอให้ผมวาดรูปให้อยู่บ่อยๆ และการวาดรูป สำหรับผมแล้ว เป็นสิ่งสำคัญรองลงมาจาก ขี้เกียจเลยทีเดียว ดังนั้น นอกจากใช้เวลากับการขี้เกียจแล้ว ผมก็จะวาดรูปอยู่แล้ว ผมเลยคิดว่า

“แล้วถ้าผมจะวาดให้ฟรีล่ะ”

ดังนั้นการลองของ ของผมก็เกิดขึ้น เมื่อลูกศิษย์ผมไปเปิดแผงขายเสื้อยืดเพ้นลายการ์ตูน อยู่ที่ตลาด เซฟวัน โคราชนี่เอง ผมก็เลย ฝากลูกศิษย์จองล๊อคให้ซักล๊อค

“ก็น่าจะดีนะ ถ้าจะได้นั่งวาดรูป คนที่หลากหน้าหลายตา” นี่คือความคิดของผมในปฏิบัติการครั้งนี้

“วาดรูปฟรี ขำขำ” ป้ายแสดงความจำนงแผ่นแรกของผม (แล้ววันนั้นก็ไปกางแผงทิ้ง เพราะมัวแต่สนทนากับแขกรับเชิญ ที่มักทำตัวราวอยู่ไกลกันเหลือเกิน)

และในวันรุ่งขึ้น ผมก็นั่งเขียน ป้ายตัวใหม่

“คนน่ารัก วาดฟรี” ผมคิดว่ามันเป็นแอดฆ่าตัวตายชัดๆเลย เพราะ มันคงทำให้หลายคนต้องกลับไปสำรวจตัวเองว่าน่ารักพอหรือไม่

แต่สิ่งที่ผมได้รับ จาก ปฏิบัติการ ครั้งนี้ คือ คำถาม ที่ งงงวย

“ทำไมต้องวาดฟรี”

“มีอะไรแอบแฝง รึเปล่า”

“ฟรีจริงมั้ย”

โอ้ว … ทำไมคิดงี้ว้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา โธ่เอ้ย